22-12-04

Vrouwelijke kippetjes

Lang geleden in het koninkrijk van het gevogelte:

      Op een dag de jonge hanen, onwetend en betweters

      wilden de wereld veranderen

      in één woord zoals honderd, een revolutie creëren

 

      profiterend van de chaos, de vrouwelijke vogeltjes

      kippetjes en eileggers

      ontsnapten aan de draad waar men ze tegen hielden

      arrogant, high van de lucht, vlogen ze naar de hemel

     

      ze trappellen, zelfs beter dan hun oudere generatie, naar de vrijheid

      mooi zijn, zwijgen en eitjes leggen hoort niet meer in hun woordenboek

      en dat het eindelijk tijd werd dat ze met hun eigen vleugels

      zelf vlogen naar de eindeloze wolken

 

      ik moet wel zeggen van de draad die niet meer zo nieuw was

      en de schakels waren zichtbaar, dik, bedrukt

      geen rekening houdend met de heilige principes

      vrijheid-ei, gelijkheid-ei, broederlijk-ei

 

      snavel en nagels die vechten, maakten ze zoveel lawaai

      dat langs de mannelijke hekkens het gevogelte in paniek geraakten

      het werd tijd dat al dat gekwekker ophield

      om die kippen het zwijgen op te letten, en ze terug in hun hok te steken

     

      kwakend dat het belangrijk was

      de kippetjes stemde met meerderheid

      de vrijheid voor iedereen en het einde van de draad

      ze kakelde van de overwinning, ja, zij hadden gewonnen!

     

      Het is maar wat later, dat ze een toontje lager gingen zingen

      Wanneer ze al vliegend hun vrijheid tegemoet vlogen

      Werden ze bruusk tegengehouden, half tenietgedaan

      Tegen de onzichtbare lucht, die plots hard geworden was

 

      Hard als glas, en niet in tegenstelling dat het glas was

      Een doorzichtige kooi, gebouwd voor die valse broeders

      Die het plafond vervangen hadden door glas

      Ook heel nuttig, maar minder zichtbaar

 

      De mannen hadden altijd geloofd dat hun gekraai

      De zon deed stijgen als ze heel hard en luid zongen

      En zelfs dat ze het zichzelf wijsmaken

      Hun talent dat ze toch niet in hun cel kunnen gebruiken

 

      Voor je je zelf content stelt met jouw overwinning

      Juffrouwen, let op die één fatale fout

      Vervang de draad niet door een onzichtbaar plafond

            Het genezen is in die toestand pijnlijker dan het voorkomen.
 
Dit is een tekst die ik uit een boek heb gehaald van Isabelle Alonso. Wie een beetje de actualiteit volgt op France2 weet over wie ik het heb. Voor diegene die de franse actualiteit niet volgt Isabelle Alonso is een harde echte feminist. Je kan ze bijna dagelijks bewondere op France2 in het programma ON A TOUT ESSAYÉ. Dit is een heel tof frans programma met lachen als neveneffect.
Isabelle laat haar ook niet doen, en daar komt ze gerust voor uit.
Voor mij is zij een enorme voorbeeld, dankzij haar ben ik echt het perspectief van vrouw zijn volledig anders gaan bekijken. Ik ben me meer feministisch gaan gedragen, en nu voel ik me ook meer vrouw/feministe. Ik ben er nog niet, ik heb nog een hele lange weg af te leggen maar ooit zal ik er wel eens komen.
Ik wil deze weg niet alleen afleggen, vandaar dat ik deze BLOG schrijf. Wat ik eigenlijk bedoel is dat we als vrouw er echt iets aan moeten doen. Ik vraag daarom aan andere vrouwen om meer na te denken over het vrouw zijn, en ik bedoel niet welke make-up het beste bij u past, maar meer het vrouw zijn in onze maatschappij. Vinden jullie niet dat wij wat meer credit verdienen?
 
Groetjes
 

14:19 Gepost door Cindy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.