31-01-05

I'm back

Beste vrouwen, I'm Back!! Hallo iedereen, het is weer een tijdje geleden dat ik nog iets in mijn Blogje heb geschreven, nietwaar. Wel ik ben terug van weggeweest. Nee, ik ben niet naar het buitenland geweest maar wat ik wel kan zeggen is dat de voorbije dagen nogal hectisch waren. Bon, soit. Weet je wat ik niet echt snap, waarom vrouwen het moeilijker hebben om verliefd te worden dan mannen? Ligt het alleen aan mij of heb ik de indruk dat het toch voor een man gemakkelijker is? Ik bedoel, wij als vrouw hebben iets meer tijd nodig om verliefd te worden op iemand. Ik zal het jullie eens laten zien uit mijn standpunt. Als ik iemand leuk vind doe ik er alles aan dat die persoon het niet merkt. Gewoon uit schrik dat die persoon niet hetzelfde voelt als ik. Mannen kunnen het er zo dubbel en dik opleggen als ze iemand interessant vinden. Die zouden je bij wijze van spreken bijna aanvallen zo duidelijk willen ze het maken. Dan hangen ze de stoere uit, dan stellen ze voor om je potje koffie te gaan halen, om je dossiers op te bergen in jouw plaats. Wat is dat met die mannen die naast u komen zitten en denken dat je ze ook aantrekkelijk vinden en dan in jouw gezicht beginnen te babbelen om zeker te zijn dat ze je aandacht hebben? (met hier en daar een beetje speeksel) Gelukkig zijn ze niet allemaal zo! Ik heb een collega die denkt dat hij door veel tegen mij te praten, en altijd naast me te zitten tijdens onze lunch dat ik hem aantrekkelijk ga vinden. Niet dus! Maar zelfs als je zo tegen iemand subtiel zegt dat hij jou met rust moet laten letterlijk, dan nog snapt hij dat niet. Pfff, ik geef het op. Ik negeer gewoon die man. Als hij iets vraagt, dan zal ik daar wel op antwoorden, maar meer niet. Dus, daarom heb ik het lastig om tegen een persoon te zeggen dat je die wel ziet zitten. Ik heb al een paar keer een man uitgevraagd, kwestie om te bewijzen dat ik een geëmancipeerde vrouw ben, en raad eens, sommige mannen kunnen daar niet mee omgaan. Ze vinden dat eng dat een vrouw voor zichzelf kan zorgen. OK, ik heb me erbij neergelegd. Ik vraag nu zelfs de mannen niet meer uit, uit schrik dat ze me te geëmancipeerd vinden. Waar gaan we naartoe? Mag een vrouw dan niks? Het zou schoon zijn moesten we een uitnodiging afwijzen van een man omdat deze te geëmancipeerd is. HAHAHA Maar dat is natuurlijk nog niet gebeurd, nietwaar? Want volgens sommige vrouwen is het aan de man gelegen dat deze de vrouw moet uitvragen. Je hebt dan zo van die vrouwen die zeggen dat ze in het feminisme geloven, maar dat ze nog liever doodvallen dan een man uit te nodigen. "De mannen moeten de vrouwen uitnodigen, niet andersom" Aller, aller, aller, en dat noemt zichzelf dan een feminist. Ik heb er niets op tegen dat vrouwen mannen uitvragen, ik doe het nu en dan ook. Maar ik moet wel zeggen dat ik efkes getwijfeld heb over het feit dat wij dat ook mogen doen. Maar zoals ik het al in een paar vorige blogjes heb geschreven, ik ben nog maar in het begin van het feminisme, ik moet nog heel veel bijleren. En dat gebeurt niet van de ene dag op de andere nietwaar. Ik leer nog iedere dag bij, ik lees er ook veel over en ik probeer er zo een beetje zelf mijn standpunt van te maken. Maar ik ben wel fier om een vrouw te zijn, met alle voor -en nadelen die er zich aan verbonden voelen.

09:27 Gepost door Cindy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.